20 lutego 2021

Stawaj do walki c.d. - Droga krzyżowa dla dzieci

Stawaj do Walki! Pycha

DROGA KRZYŻOWA - SIEDEM GRZECHÓW GŁÓWNYCH – PYCHA

 

Święty Ignacy z Loyoli w książeczce Ćwiczeń Duchowych nazywa grzech pychy korzeniem wszelkiego zła. To z pychy rodzą się inne grzechy i zaniedbania człowieka. Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy przypadkiem i Twoja pycha nie spowodowała ukrzyżowania Boga, bo przecież Ty byłeś ważniejszy niż On!

 

Stacja I: Jezus na śmierć skazany

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Stała się rzecz niewyobrażalna. Człowiek sądzi Boga. Człowiek skazuje Boga na śmierć! Już od momentu kiedy piersi ludzie byli w raju kuszeni byli przez węża, który chciał aby ludzie w pysze dążyli do tego żeby równać się z Bogiem, aby być jak Bóg. Już od samego początku, człowiek za wszelką cenę chciał dorównać Stwórcy. Ale czy stworzenie może przewyższyć Stwórcę? Zastanów się, czy przypadkiem i w twoim sercu nie rodzi się pragnienie ścigania się z drugim człowiekiem, czy nawet samym Bogiem – kto jest ważniejszy, lepszy?

 

Stacja II: Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Człowiek pyszny, to ten, który sam nie wiele zrobi, a na barki innych wrzuca niewyobrażalny ciężar, najlepiej taki, który całkowicie by go przygniótł. Pycha wynika z błędnego sądu, m.in. takiego jaki dokonał Piłat. Pycha potrafi tak bardzo zaślepiać człowieka, że zaczyna on nie tylko kpić sobie z bliźnich, ale nawet szyderczo wyśmiewać Boga, Jego miłość i Jego prawdę. Pycha dąży do tego, aby człowiek stanął w miejscu Boga.

 

Stacja III: Pierwszy upadek pod krzyżem

Panie Jezu, to przez moją pychę upadasz. Jest jej tak dużo w moim życiu, że przygniata Cię ona. Przepraszam Cię za przesadne skupianie się na sobie. Na swoich talentach bądź wadach. Człowiek pyszny ma najczęściej przed oczyma siebie samego. Nie potrafi uwolnić się od tego obrazu, zapatrzony w siebie nie widzi innych, nie słyszy ich głosu. Taki człowiek dużo mówi, próbując uczynić z siebie centrum zainteresowania i punkt odniesienia. Boże wybacz za pychę, która Cię przygniata.

 

Stacja IV: Pan Jezus spotyka swoją Matkę

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Spotkanie Matki z Synem. Choć w dziwnych okolicznościach, to jednak pełne miłości. Człowiek pyszny, nigdy nie będzie potrafił spotkać się z drugą osobą pełną miłości. Bo tam gdzie pycha nie ma pokory, a pokora jest fundamentem miłości. Czy jest jakieś lekarstwo na pychę, aby nauczyć się kochać? Lekarstwem jest regularny, rzetelny rachunek sumienia, częsta spowiedź. A także postawa słuchania drugiego człowieka, zwłaszcza rodziców. Maryja jest najpokorniejszą Służebnicą Pana – nie wstydź się i ją prosić o łaskę pokory.

 

Stacja V: Szymon z Cyreny pomaga dźwigać krzyż Jezusowi

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Umieć przyjąć pomoc, to wielkie wyzwanie. Trzeba być pokornym, aby przyjąć tego, kto chce mi pomóc. Pycha to wielka wiara w swoje siły i umiejętności, to taka samo-wystarczalność, poczucie absolutnej doskonałości i dominacji nad innymi. W życiu każdego z nas pojawiają się chwile, których przejście uzależnione jest od przyjęcia pomocy kogoś innego. Czy potrafię przyznać się do własnej słabości, niewystarczalności i przyjąć pomoc drugiej osoby, tak jak uczynił to Jezus?

Stacja VI: Weronika ociera twarz Jezusowi

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Walka z pychą jest niesamowicie trudna, bo wymaga wyrzeczenia, ofiary, a przede wszystkim serca pokornego, serca które docenia swoją wartość, ale wie i zdaje sobie sprawę z tego, jak wiele zależy od Stwórcy. Serce pokorne, to serce, które potrafi się dzielić. Św. Weronika nie miała dużo, miała tylko chustę, ale potrafiła się nią podzielić. Pokora, która otwiera nas na drugiego człowieka zawsze jest wynagradzana przez Boga, dlatego i Weronika nie odeszła z pustymi rękoma, ale z twarzą Zbawiciela odbitą na chuście. A czy ja potrafię dzielić się tym, co posiadam?

 

Stacja VII: Drugi upadek pod krzyżem

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

I znowu Panie leżysz przygnieciony przez moją pychę. Przepraszam Cię za wyolbrzymianie bądź pomniejszanie swoich zalet i wad. Przepraszam Cię za zacieranie granic między prawdą a fikcją, bajką a rzeczywistością. Człowieka który zaciera te granice pomiędzy prawdą a kłamstwem, rozpoznajemy szybko. Jak często zaczynam zdanie od: „A ja…, A dla mnie…”. Potrafię opowiadać godzinami o sobie, swoich dokonaniach…, gdzie też nie byłem i jak wiele ode mnie zależy. A jak trudno posłuchać innych i ich zauważyć

 

Stacja VIII: Jezus spotyka płaczące niewiasty

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Człowiek pyszny, nawet jak pomaga, to pomaga, ale z litości. A litość nigdy nie jest dobrym doradcą. Kto z nas chciały, aby druga osoba nad nim się litowała? Kiedy Jezus zatrzymuje się przy płaczących niewiastach, to nie z litości, ale z miłości, która nie pozwala przejść obojętnie obok człowieka płaczącego. Człowiekowi pysznemu w niesieniu pomocy przeszkadza nadmierne mniemanie o sobie.

 

Stacja IX: Trzeci upadek pod ciężarem krzyża

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

 „Pyszałek” często rzuca sprawiedliwemu kłody pod nogi. Najgorsza pycha to jest taka, która lekceważy Pana Boga, i innych ludzi. Znamy takich ludzi. Z nikim się nie liczą. Myślą, że są najważniejsi. Są owładnięci pychą, aż do takiego stopnia, że nie potrafią właściwie kochać. Wciąż walczą z Bogiem, by Mu dorównać. Walczą z najbliższymi w rodzinie i z przyjaciółmi, by być od nich lepszym. Takim ludziom brak cierpliwości, uprzejmości, często zazdroszczą innym. Łatwo oskarżają innych przy równoczesnym usprawiedliwianiu własnej osoby. Wciąż potrzebują czegoś, co mogłoby zaspokoić ich niezdrowe „ja”, ich niezdrową ambicję.

 

Stacja X: Jezus z szat obnażony

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Ktoś czuje wciąż niedosyt upokarzania Boga. Skazać na śmierć, ośmieszyć, ubiczować, znęcać się w trakcie drogi nad Jezusem i na koniec nawet zabrać Mu szaty – ogołocić Go! Pycha jest ciągle „nienasycona”, pragnie coraz więcej. Rośnie proporcjonalnie do tego jak ją karmimy. Człowiek pełen pychy nie zauważa, że coraz bardziej oddala się od drugiego człowieka i oczywiście także od Boga. Wyznacznikiem naszego postępowania zaczyna być poczucie wyższości, że jesteśmy nad kimś. Często może to objawiać się w szkole, w zabawie, a nawet w relacjach rodzinnych – przekonanie, że ja mogę więcej, bo jestem lepszy!.

 

Stacja XI: Jezus do krzyża przybity

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Pycha prowadzi do arogancji i bezmyślności, do nieliczenia się z drugim człowiekiem, jego zdaniem, jego pomysłami. Skrajna pycha prowadzi do ukrzyżowania drugiej osoby, zwłaszcza tej, która w pokorze tj. uczciwie i sprawiedliwie mogłaby zajść daleko.

 

Stacja XII: Jezus umiera na krzyżu

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Pychę można znaleźć tam, gdzie ma miejsce udowadnianie swoich racji i prawdy za wszelką cenę. Śmierć Jezusa na krzyżu pokazuje jak bardzo ktoś może być zaślepiony w tym, że wie wszystko najlepiej. A wtedy można ukrzyżować samą Miłość!

 

Stacja XIII: Jezus z krzyża zdjęty

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Na krzyżu została przybita pokora, bo ktoś myślał, że można ją zabić. Ale mylił się! Pokora nie umiera i choć może się wydawać, że to już koniec, bo jest zdejmowana z krzyża, to tylko po to, aby za chwile zmartwychwstać, aby pokazać, że człowiek pokorny zawsze zwycięża – nawet z najbardziej pysznym człowiekiem! Pokoro jest nieśmiertelna. Istotą pokory jest poczucie zależności od łaski Bożej i chęć podporządkowania własnej woli Bogu. Tak uczynił Jezus i zwyciężył! Jezu cichy i pokornego serca – uczyń serca nasze, według serca Twego!

 

Stacja XIV: Jezus do grobu złożony

K. Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.

W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.

Cel został osiągnięty: zabić i pochować człowieka, który zdemaskował naszą pychę. Takich ludzi się usuwa, bo są oni niewygodni w naszym życiu. Ale skoro pycha jest chorobą, to czy jest na nie jakieś lekarstwo? Jest nim kształtowanie prawdziwego obrazu Pana Boga, siebie samego i miejsca, w którym przyszło nam żyć. Jak się to robi? Najpierw należy dobrze i dokładnie umyć sobie oczy. Dzięki temu będziemy widzieć lepiej siebie i innych, swe zachowanie, swą postawę i swe nastawienie do świata, do bliskich, znajomych. Następnie należy umyć sobie dobrze uszy. Będziemy wtedy słyszeć, to co do nas inni mówią i to, co sami mówimy. Wieczorny rachunek myśli i sumienia, wszelkiego zachowania podczas dnia jest dobrym sposobem na uniknięcie tej strasznej choroby, jaką jest pycha.

Uczmy się rozpoznawać pychę, uczmy się z nią walczyć i odkrywać w sobie prawdziwe piękno i miłość. Uczmy się pokory, bo tylko ona zaprowadzi nas do nieba.

 

ks. Proboszcz


Zdjęcia

Oaza Dzieci Bożych 1-3 Żukowo 2020

Krzyż na ul. Polnej odnowiony - testament p. Gienka Młyńskiego

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
190 0.091695070266724