17 kwietnia 2021

Odpust św. Wojciecha - patrona Archidiecezji

Święto Patronalne Archidiecezji Gdańskiej ku czci Świętego Wojciecha

 Zbliża się uroczystość patronalna ku czci Świętego Wojciecha, która w tym roku wpisuje się w trudny czas epidemii. Z oczywistych względów nie możemy przeżywać jej na Wzgórzu Świętego Wojciecha w Gdańsku ani jak co roku pielgrzymować pieszo do naszego Archidiecezjalnego Sanktuarium.

 Zapraszamy do wspólnej modlitwy w Bazylice Mariackiej, gdzie zostaną przewiezione relikwie naszego Świętego Patrona, który w 997 roku ochrzcił lud Gdańska. Mszy Świętej Odpustowej w niedzielę, 25 kwietnia br., o godz. 12.00 będzie przewodniczył Ksiądz Arcybiskup Tadeusz Wojda SAC Metropolita Gdański, który zawierzy całą archidiecezję opiece i wstawiennictwu Świętego Wojciecha. Tym samym będzie to pierwsza Msza Święta nowego Metropolity Gdańskiego w Konkatedrze Archidiecezji Gdańskiej.

Liturgia transmitowana będzie na stronie: www.gdansk.pl. Zgodnie z zaleceniami sanitarnymi w Bazylice Mariackiej może uczestniczyć w liturgii 210 osób.

 

ŚW. WOJCIECH

 Jednym z pierwszych misjonarzy, którzy przybyli na nasze ziemie był św. Wojciech. Pochodził on z możnego rodu Sławnikowiców z Czech. Starannie wykształcony i pobożny Wojciech został następcą biskupa Dytmara w Pradze. Konsekrację biskupią otrzymał w 983 r. z rąk św. Willigisa, metropolity Moguncji. Po pięciu latach rządów opuścił stolicę zrażony nadużyciami moralnym możnowładców i wiernych oraz ich obojętnością na przestrogi i napomnienia. Udał się najpierw do Moguncji, by poradzić się metropolity św. Willigisa, a następnie do Rzymu, by prosić papieża o zwolnienie z obowiązków. Wojciech wstąpił do opactwa benedyktynów na Awentynie i wraz z bratem bł. Radzimem złożył śluby zakonne. W zakonie św. Wojciech spędził 3 lata, a następnie musiał wrócić do swej diecezji w Pradze. Św. biskup dbał o budowę nowych świątyń i klasztorów. Wysyłał również misjonarzy do Węgier. Po wewnętrznych zamieszkach w Pradze, spowodowanych przez jeden z bogatych rodów, podczas których zamordowano czterech braci wraz z ich żonami i dziećmi, Wojciech uciekł do Rzymu. W maju 996 r. Synod w Rzymie nakazał mu powrót do Pragi. Jednak z przyczyn politycznych i wrogości wobec biskupa okazał się on niemożliwy. Wtedy Wojciech postanowił udać się do Polski, by tu nawracać pogan. Po otrzymaniu ostatecznej decyzji, ze Czesi nie godzą się na powrót Wojciech do Pragi, cesarz Otto III wyraził zgodę, by biskup mógł wyruszyć na wyprawę do Polski. Król Bolesław Chrobry przyjął z radością wiadomość, o przybyciu biskupa i chciał go uczynić swym doradca. Jednak Wojciech nalegał, by mógł nawracać pogańskich Wieletów na zachodzie. Ostatecznie misja ruszyła do Prus. Wraz z Wojciechem na misję udał się bł. Radzim, jego brat i subdiakon Benedykt Bogusza, który znał język Prusów i służył za tłumacza. Wojciech udał się Wisłą do Gdańska, gdzie przez kilka dni głosił Ewangelię Pomorzanom, a stamtąd udał się do Prus. Niedługo po tym, jak Wojciech oddalił żołnierzy, tłum Prusów otoczył misjonarzy i złorzeczył im. Jeden z pogan uderzył Wojciecha wiosłem w plecy. 

Biskup wobec tak wielkiej wrogości postanowił powrócić do Polski. Jednak Prusowie poszli za nim i w okolicach Elbląga lub Tękit, 23 IV 997 roku, o świcie, tłum Prusów otoczył biskupa i jego świtę. Biskup właśnie kończył Mszę św., napastnicy rzucili się na misjonarzy i związali ich. Bito Wojciecha i zawleczono na pobliskie wzgórze. Tam zginął z rąk pogańskiego kapłana. Odcięto mu głowę i wbito w nią żerdź. Biskupowi zadano jeszcze 6 ciosów włócznią. Historię życia i męczeńskiej śmierci Wojciecha znamy dzięki św. Brunonowi z Kwerfurtu, który jest autorem hagiografii Świętego.
Papież Sylwester II jeszcze przed rokiem 999 ogłosił Wojciecha świętym męczennikiem. Śmierć biskupa przyczyniła się do podjęcia decyzji o utworzeniu biskupstwa w Gnieźnie. W 1000 roku cesarz Otto III odbył pielgrzymkę do grobu św. Wojciecha i spotkał się z Bolesławem Chrobrym. Uroczyście ogłoszono powstanie nowej metropolii z diecezjami w Krakowie, Kołobrzegu i Wrocławiu.

ks. Proboszcz


Zdjęcia

Oaza Dzieci Bożych 1-3 Żukowo 2020

Krzyż na ul. Polnej odnowiony - testament p. Gienka Młyńskiego

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
190 0.11093091964722